बहुतेक जोडपी प्रेम संपतं म्हणून डेटिंग थांबवत नाहीत. प्रत्येक शुक्रवार त्याच प्रश्नाने सुरू होतो, “आज काय करायचं?”, आणि सोफ्यावर संपतो. ठरलेली साप्ताहिक डेट नाइट तो प्रश्न सोडवते, रोमान्स तसाच राहतो.
अचानक बेत ठरवायला लागणारी ऊर्जा तुमच्याकडे नसते
अचानक ठरणारे बेत तेव्हाच जमतात जेव्हा दोघांकडे एकाच वेळी ऊर्जा, वेळ आणि कल्पना असते. ऑफिस, मुलं किंवा लोकलमधला लांबचा प्रवास झाल्यावर असा योग क्वचितच येतो. मग रोजचं रुटीनच जिंकतं, आठवड्यामागून आठवडा.
विधी निर्णय शांत क्षणाकडे हलवतो. एकदा ठरवा, “गुरुवार आपला”, आणि बाकी आठवडा त्याभोवती आपोआप रचला जातो.
आठवड्याची लय योग्य आहे
रोजचे विधी नाजूक असतात; एक संध्याकाळ चुकली की अपयशासारखं वाटतं. महिन्यातून एकदा असलेले इतके लांब असतात की सवय वाटतच नाही. आठवड्यातून एकदा नात्याला आधार देण्याइतकं नियमित आहे आणि व्यस्त काळ पार करता येईल इतकं सैलही.
जमेल अशी लय निवडा. आठवड्याला एक खरवडलेलं कार्ड सवय लागायला पुरेसं आहे, आणि एखादा मंगळवार चुकला तरी काहीच बिघडत नाही.
रात्र जपा, प्लॅन नाही
विधी म्हणजे ती रात्र, एखादी ठरलेली गोष्ट नाही. कधी नवीन रेस्टॉरंट असेल, कधी फक्त फिरणं आणि स्वस्तातलं जेवण. महत्त्वाचं एवढंच की ती संध्याकाळ आपल्यासाठी राखीव आहे हे दोघांनाही माहीत असतं.
- सगळ्यात ग्लॅमरस नाही, तर सगळ्यात कमी रद्द होणारी रात्र निवडा.
- तिला इतर कुठल्याही अपॉइंटमेंटसारखं वागवा: दोघांच्या कॅलेंडरमध्ये, रिमाइंडरसह.
- एक नियम ठरवा, उदाहरणार्थ फोन उलटे ठेवायचे, आणि तो पाळा.
निवड दुसऱ्या कोणावर सोपवा
काय करायचं हे ठरवण्यातच बहुतेक डेट नाइट्स मरतात. निवड एखाद्या कल्पनांच्या बरणीवर, पत्त्यांच्या डेकवर किंवा ॲपवर सोपवली की वाद संपतो आणि थोडं सरप्राइज येतं. तुम्हाला फक्त पोहोचायचं ठरवायचं असतं.
