चांगली सरप्राइज डेट म्हणजे आपल्याला ओळखलं जाण्यासारखी वाटते. वाईट डेट म्हणजे आपल्याला हाताळलं जात असल्यासारखी: चुकीचे बूट, चुकीचा मूड, स्पष्टपणे दुसऱ्या कोणासाठी आखलेला बेत. फरक क्वचितच पैशांचा असतो. तुम्ही समोरच्या व्यक्तीचा किती विचार केला हा असतो.
काय ते सरप्राइज करा, होणार की नाही ते नाही
जोडीदाराला सांगा की एक संध्याकाळ ठरलेली आहे, आणि तपशील गुप्त ठेवा. गुरुवार राखीव आहे हे माहीत असल्याने ते निवांत, योग्य ऊर्जेसह येतात. दमवणाऱ्या दिवशी कुठूनही उगवलेली डेट आणखी एक मागणी म्हणून वाटू शकते.
तीन मर्यादा पाळा
- ऊर्जा: लांब आठवड्यानंतर शांत टेबल क्लायम्बिंग वॉलला हरवतं.
- आराम: त्यांना नवं काहीतरी देऊन सरप्राइज करा, त्यांना आवडत नाही असं सांगितलेलं नाही.
- बजेट: आधी रक्कम ठरवा, आणि कल्पना तिच्यात बसवा, उलट नाही.
एक छोटी चाप रचा
साधी संध्याकाळही तिला आकार असतो तेव्हा ठरवून केल्यासारखी वाटते: पोहोचणं, मुख्य भाग आणि एक छोटा शेवट. आधी फिरणं, मग जेवण, मग तुम्हा दोघांना आवडणाऱ्या ठिकाणी मिठाई किंवा आइस्क्रीम. शेवट सर्वात महत्त्वाचा, कारण लोकांच्या तेच लक्षात राहतं.
उत्तरं नाही, सुगावे द्या
वाट बघणं हा अर्धा आनंद आहे. कपड्यांच्या सुचवणीसह एक चिठ्ठी, एक प्लेलिस्ट, जागेचा एक धूसर फोटो ठेवा. प्रत्येक सुगावा जोडीदाराला थोडी जास्त वाट बघायला लावतो, आणि तुम्हाला त्याला जवळपास काहीच खर्च येत नाही.
जेव्हा दोघांनाही नियोजक व्हायचं नसतं
नेहमी नियोजन करणारा असणं थकवणारं असतं, आणि नेहमी फक्त मागे जाणारा असणं कंटाळवाणं होऊ शकतं. बंद कार्डांचा डेक ही भूमिकाच काढून टाकतो: डेट दोघांनाही एकाच क्षणी कळते, आणि निकालाची जबाबदारी कोणावरच नसते. Scratchy Moments मध्ये तुम्ही कार्ड एकत्र खरवडता, ते काय मागतं ते बघता, आणि कधी करायचं ते ठरवता.
